تبليغاتX
قاریان خاموش گریه های من
 روز پدر مبارک

به یاد احمد ثانی مرحوم ناصر عبدالهی

 

تقدیم به حیدر کرار علی بی ابی طالب(ع)

 

                  "ذوالفقار حق"

 

علی ای قُله ی مردی تویی مولی، تویی سلطان

تو مرد دین و آیینی تویی تو حرمت ایمان

امین احمد مُرسل، علی ای فاتح خیبر

تویی تو ذوالفقار حق، تویی هم پای پیغمبر

تویی روشنی خورشید در این دنیای ظلمت پوش

تو سر فصل مناجاتی برای این لب خاموش

تو ای شاهِ مسلمان ها ببین که مردُمی گُم شد

در این دنیای پُر وحشت نبرد دیو و آدم شد

امیر مومنان بشنو صدای ضجه ی عصیان

به دادِ شب نشینان رَس  در این کمیابی ایمان

زمین می پوسدازکفروزمان ازجنگ وزخم ودرد

ببین این نامسلمانی چگونه سروری ها کرد

تو ای شاه، ساقی کوثر، امیر ما،  بهشت ما

بیا آبی بزن بر سوز این کردار زشت ما

 

                                          "لیدا علیزاده"

روز مرد و روز پدر را به تمام مردان ایرانی به خصوص پدر نازنین و همسر مهربانم تبریک می گویم

 

 

 

|+| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در یکشنبه بیست و سوم تیر 1387  |
 نمی خندم

             نمی خندم

 

وقتی اشکام از چشام در نمی یان

وقتی دستام جایی رُ نمی گیرن

وقتی حتی واژه هام از اضطراب

نه می مونن نه می تونن بمیرن

 

وقتی این خونه برام یه قفسِ

وقتی که صدام پر از تنفرِ

وقتی این عقربه های ساعتم

از یه دلواپسی کهنه پرِ

 

چی جوری بخندم؟از چی بخونم؟

که دیگه ترانه هام نا ندارن

اونا حتی همدم من نمی شن

نمی تونن اشکامُ در بیارن

 

نه می خندم و نه هق هق می کنم

این سکوتِ لعنتی همدممِ

صد هزار تا اتفاق خنده دار

واسه ی تبسم من کممِ

 

حتی ازآسمونُ ستاره هاش

از همه آدمکا بدم می یاد

دیگه من شاعر هیچ کس نمی شم

نه دیگه دلم ترانه نمی خواد

 

               "لیدا علیزاده"

 

|+| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در دوشنبه بیستم خرداد 1387  |
 
سلامی دوباره...

عزیزانی که مایل به کسب کتاب من هستند می توانند به نمایشگاه بین

المللی کتاب-سالن اصلی نمایشگاه-شبستان-راهروی۱۴-غرفه ی ۳

مراجعه کنند.

ممنونم از یکایک شما که همیشه حامیم بودید...

|+| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در سه شنبه هفدهم اردیبهشت 1387  |
 ...
سلام به دوستان همیشگیم

بالاخره دفتر ترانه های من با عنوان"خدا کجای دلمی؟"

از طریق انتشارات شانی منتشر شد.

امسال در نمایشگاه بین المللی کتاب چشم انتظار قدوم شما عزیزان هستم.

سپاس ویژه دارم از همسر مهربانم که عاشقانه دوستش دارم و تک

 تک واژه های حقیرم با نگاه جادویی اش متولد شدند و همچنین

سپاسگذارم از هنرمند نازنین شایا تجلی که برادرانه حمایتم کرد...

 

|+| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در سه شنبه دهم اردیبهشت 1387  |
 هدیه ای برای خودم...

مث هر سال واس من هزار تا شاخه گل نخر

 

خبر تولدم رو این جوری هر جا نبر

 

عسلم تو که خودت شیرین ترینی واس من

 

حرفی از خریدن کیکای خوشمزه نزن

 

"تو فقط پیشم باشی تولدم مبارکه

 

هرکسی جز توفقط برام یه جور آدمکه"

 

اصن یه کاری بکن بشم فراموشِ همه

 

تو خودت تنها بمون، چشات برام یه عالمه

 

کادوهای رنگارنگ، شمعای خوشگل نمی خوام

 

من فقط تو رو می خوام تو خلوت تنهاییام

 

جای کادو یه نگاه بیار واس ترانه هام

 

بازوهای نازت و بگیر به دورِ واژه هام

 

دستات و به من بده بگو که مال من شدی

 

تو خودت معنی راس راستی هر تولدی

 

"تو فقط پیشم باشی تولدم مبارکه

 

هرکسی جز توفقط برام یه جور آدمکه"

 

                                  "لیدا علیزاده"

 

|+| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387  |
 بغلم کن

قد گریه بغلم کن، قد یه بغض شکسته

 

بغلم کن تو به اندازه ی یه شاعر خسته

 

قد یه هق هق بی وقفه بیا بمون کنارم

 

من و یاد دنیا بنداز که سیاهه روزگارم

 

بذا آرامش بگیرم بذا آروم شه نفس هام

 

ای تو هم پرسه ی دیروز بی تو من بد جوری تنهام

 

بی تو ظلمت و جنون و دوره کردم خیلی ساده

 

آره حق با اون چشاته سایه َت از سرم زیاده

 

اما آغوشت و واکن که دیگه آخر خط َم

 

تو امونم بده این بار، خسته ی خسته ی خسته َ

 

                                               "لیدا علیزاده"

|+| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در دوشنبه دوازدهم فروردین 1387  |
 نمی خوام دروغ بگم..

نمی خوام بهت دروغ بگم عزیز         هنوزم این جا پر از دردو و غمه

 

هنوزم هر کــیو که نگا کنــــــی          صورتش پر از خطوط ماتمه

 

هنوزم تقویمامون همون جورن          روزای سفیدو قرمز همونه

 

هنوزهرکس باخودش حرف می زنه     می گه کاش که دنیا این جور نمونه

 

نمی خوام بهت دروغ بگم عزیز         نمی گم تو فنجونامون غزله

 

نمی گم تو استکان چایمون                دو سه تا قطره ی چای و عسله

 

آره خیلی وقته که لبای ما                  هیچ نشونی از تبسم ندارن

 

شاید این راسته که آدما می گن            همشون یه جورایی کم می یارن

 

اما باورت می شه یه چیزایی              هیچ جا مث این جا پیدا نمی شه

 

به خدا هر جای دنیا که بری               هیچ موقع شبیه این جا نمی شه

 

توی شهری که تو تو ش مسافری        چترای باز و تو بارون ندیدی؟

 

آخ فقط بگو که با چه قیمتی               غربت وغریبگی رو خریدی؟

 

حالا اون جا با کدوم خاطره مون          شبای تنهایی خوابت می بره؟

 

کی برات از دوره گردا گلای            مریم و شب بو و  نرگس می خره؟

 

با کدوم ترانه آروم می گیری؟            آخه اون جا صدای اذون می یاد؟

 

وقتی هق هق می کنی بهم بگو             که دلت کدوم نوازش و می خواد؟

 

اون جاها شاعراشون چه شکلی ان؟      هیچ کدومشون شبیه من می شن؟

 

کی نفسات و ترانه می کنه؟               اصن هیچ کدوم واس تو شعر می گن؟

 

نمی خوام بهت دروغ بگم عزیز           داره پرپر می زنه دلم برات

 

اما هر جا که خوشی اون جا بمون         فدای اون دل غرق ادعات..

 

                                                      "لیدا علیزاده"

این عید سعید باستانی رو به تموم دوستای گلم تبریک می گم. به امید این که سال خوب و خوشی در انتظار تک تکتون باشه

|+| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386  |
 روانی

        

تو چشم تو یه عمریه من یه شهاب آنی ام

 

میگی دیوونه ام می گی زنجیری ام روانی ام

 

سردمه اما دست تو خودی نمی شه با تنم

 

ولی مهم نیستی عزیز، عشق تُ از دل می کنم

 

سردمه، من روانی ام... بذا پراکنده بگم

 

بذا شاید که این جوری جنونم و نشون بدم

 

دیگه تمومه نازنین اسمت و دیگه خط زدم

 

بذا یه عالم بدونن منم نامردی بلدم

 

دیگه از این شب و از این سایه ها وحشت ندارم

 

آره برو، دست از سر آغوش تو بر می دارم

 

سردمه اما قول می دم دیگه مزاحمت نشم

 

دیگه همش هزار دفه دوسِت دارم بهت نگم

 

دیگه نمی ذارم دلم مچاله شه توی نگات

 

برو دیگه نمی میرم برای داد کشیدنات

 

برو عزیز، دیگه نه تو نه این ترانه های من

 

بذا تموم شه این دفه حرفی از عاشقی نزن

 

                                 "لیدا علیزاده"

 

|+| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386  |
 خدا کجای دلمی؟

 

قایم شدی که چی بشه

 

می خوای بگی که دلخوری؟

 

یا نه می خوای عزیز بشی!

 

که گم شدی تو این طوری

 

تو که عزیزترینمی

 

شاید حواس پرتی داری!!!

 

عزیزکم تو که یه وخ

 

سر به سرم نمی ذاری؟!

 

خدا کجای دلمی؟

 

دلم می خواد ببینمت

 

دلم می خواد ستاره شی

 

از آسمون بچینمت

 

تو که همین دورو برا

 

زاغ سیامُ چوب می زنی

 

کجای این سینه داری

 

سیاهیا رو می کَنی؟

 

                       "لیدا علیزاده"

|+| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در دوشنبه پانزدهم بهمن 1386  |
 آینه پوش

 

می خوام تنفست کنم نیازمی مث هوا

 

می خوام که مال من بشی بین تموم آدما

 

ترجمه ی نگاهتن تک تک واژه های من

 

پر شده با یاد نگات تموم لحظه های من

 

نبض ترانه های من به خاطر تو میزنه

 

تنها دلیل زندگیم این جوری از تو گفتنه

 

واس خریدن دلت قشنگ ترین آینه پوش

 

جونم و پیش کش می کنم تموم این ترانه روش

 

این زمهریر زندگیم گرم نفس های توا

 

تو قصه های عاشقیم همیشه جا پای توا

 

مخمل خاطرات تو حتی توی خواب با منه

 

یادت به روزا و شبام همیشه چشمک می زنه

 

حال و هوای خواستنت پرشده توی لحظه هام

 

دلم می خواد بهت بگم جز تو کسی رو نمی خوام

                                               

                                             "لیدا علیزاده"

 

|+| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در یکشنبه هفتم بهمن 1386  |
 
 
بالا